CZY KAŻDY MOŻE MIEĆ LECZONY ZĄB KANAŁOWO? – WSKAZANIA I PRZECIWWSKAZANIA

PODSTAWĄ BADANIA JEST ANALIZA ZDJĘĆ RENTGENOWSKICH

Warunkiem kwalifikującym ząb do leczenie endodontycznego jest w miarę dobry obraz radiologiczny. Zanim pacjent pojawi się na wizycie zlecam aby wykonał zdjęcia RTG za wyjątkiem kobiet w ciąży, u których wykonywanie zdjęć jest przeciwwskazane. Zdjęcia, o które proszeni są przeze mnie pacjenci to pantomograficzne, czyli zdjęcie wszystkich zębów oraz zdjęcie celowane chorego zęba.

Zdjęcie RTG jest podstawowym narzędziem pomagającym lekarzowi dentyście w diagnostyce, ponieważ pozwala wnikliwiej ocenić stan jamy ustnej, tj. to co niewidoczne przy badaniu wewnątrzustnym. Z jego pomocą oceniany jest stan zębów, zaawansowanie procesu próchnicowego oraz obecność ubytków na powierzchniach stycznych. Na obrazie RTG lekarz widzi rówież stan wypełnień (plomb), stan i przebieg kanałów zębowych (ilość kanałów w zębie, ich zakrzywienie, światło (widoczność)), czy zęby były w przeszłość leczone endodontycznie oraz czy leczenie kanałowe zostało przeprowadzone prawidłowo. Można również ocenić jakość korzeni (ewentualną obecność resorpcji zewnętrznych, wewnętrznych), kości w której osadzone są zęby oraz określić stan tkanek przyzębia, przede wszystkim tkanek okołowierzchołkowych (przy wierzchołkach korzeni). Na zdjęciu panoramicznym można dodatkowo sprawdzić brak lub obecność choroby przyzębia, jej zaawansowanie oraz jak nisko schodzą zatoki szczękowe w szczęce oraz okolicę i przebieg nerwu zębodołowego dolnego w żuchwie.

Zębami dobrze rokującymi w leczeniu kanałowym są takie, które:

  •  tkwią stabilnie w kości, czyli nie są rozchwiane
  • na obrazie RTG nie widać niepokojących zmian okołowierzchołkowych, może być obecne poszerzenie szpary ozębnowej
  • w okolicy korzenia zęba nie ma resorpcji zewnętrznych i wewnętrznych
  • chory ząb powinien mieć w najlepszym przypadku zachowane wszystkie ściany korony zęba
  • ząb nie powinien być w przeszłości leczony endodontycznie

Niestety nie każdy ząb może być poddany leczeniu endodontycznemu. Sytuacjami źle rokujący pomimo starań lekarza:

  • zęby, które spowodowały powstanie ziarniniaków i cyst
  • przy chorym zębie występują zmiany okołowierzchołkowe zlokalizowane w furkacji (rozwidleniu korzeni) – dotyczy zębów dwu- i trzykorzeniowych
  • próchnica, która zniszczyła nie tylko koronę zęba, ale również komorę w której była miazga i doszła do rozwidlenia korzeni – furkacji
  • zęby z bardzo wąskimi, zarośniętymi kanałami
  • pacjenci mający alergię na chociażby jeden komponent niezbędnych leków płuczących kanały lub materiał wypełniający kanał czasowo, czy ostatecznie
  • trudni pacjenci – niezdyscyplinowani, chodzący nieregularnie, ignorujący zalecenia lekarza
  • osoby trudno znoszące warunki gabinetu stomatologicznego – problemy z kręgosłupem, ze stawami skroniowo-żuchwiwymi, ze szczękościskiem, światłowstrętem, nadpobudliwi, chorzy psychicznie
  • zęby i korzenie bardzo zniszczone procesem próchnicowym
  • pęknięcia poziome i pionowe korzeni zębów
  • resorpcje wewnętrzne oraz zewnętrzne zębów
  • periodontopatie
  • duże zaniki kości
  • złamania zębów skośne poniżej granicy wyrostka zębodołowego
  • pacjenci obciążeni – kiedy źródło bakterii musi być natychmiast zlikwidowane, np. tuż przed poważnymi zabiegami operacyjnymi gdzie musi być bezwzględna sanacja jamy ustnej
  • pacjenci, którzy nie mogą regularnie stawiać się na wizytach
  • ósemki – trudny dostęp, skomplikowana anatomia

Zródło:superdentystka